Getirip göze soksan, göremem mihengini,
Gel demeden gelirdim, köşeden ıslık çalsan.
Elimle yokladığım, doğan günün rengini,
Gök kuşağı sayarım, kalan tek renk sen varsan.
Umurumda değil ki, mavi, beyaz kırarım,
Bozulan şu kafamı, şişelerde ararım...
Baktım da kumlar silmiş, bastığın her adımı,
Çöktüm olduğum yere, ağır geldi bedenim.
Gelen en ufak dalga, kırmıştı kanadımı,
Giden sen değildin ki, sol yanımdı gidenim.
Aldığım her nefeste, her yanıma zararım,
Bozulan şu kafamı, köşelerde ararım...
Ya hep, ya hiç demiştim. hiçe çıktı bu kumar,
Bittim, tükendim canan, sensiz yaşayan hiçim.
Kendi yelime düşüp, kendim oldum tarumar,
Yaşam denen hakkımı, kabul etmiyor içim.
Her vaktine gölgesiz, buzda yanan çınarım,
Bozulan şu kafamı, meşelerde ararım...
Çıkardım gönü tenden, yele serdim postumu,
Gözlerine yapışsın, gözlerim katre katre.
Ben aldım beni benden, kime verdim dostumu,
Kefen olsun yakışsın, omuzuma son setre.
Hudut mudut kalmadı, bu canıma firarım,
Bozulan şu kafamı, gişelerde ararım...
Veysel Cerit___YAZGI24
