Kayıp etmiş köyde, çoban koyunu,
Bunlar Bizanslının, kendi oyunu,
Oynuyorlar halen, üç saf maymunu,
Akılları nerde, arar dururum.
Konuyu açmayın, çıradır gönlüm,
Bir merhem sürülmez, yaradır gönlüm
Yarından umut yok, karadır gönlüm,
Kendi yaralarım, sarar dururum.
Allah; peygambere dedi ki ikra,
Bunlar kara mizah, bunlar bir fıkra,
Meclise geldiler, yorgan yastıkla,
Ne zaman uyanır, sorar dururum.
İcraat falan yok, laf misli misli,
Dağlara bahar yok, kar sisli sisli,
Kurtlar Ankara da, ortalık puslu,
Daldıkça zihnimi, yorar dururum.
Satıldı emekler, sarı sendika,
Ağalarda oto, her gün son marka,
Alışmak zor geldi, şerefsiz çarka,
Kendi kalemimi, kırar dururum.
Pisliği gördükçe, girdim komaya,
Temizle dediler, vardım omoya,
Beyliği verdiler, puşta, homoya,
Geçen yıllarımı, serer dururum.
Üretim dedikçe, vergi dediler,
Haklıyım dedikçe, yargı dediler,
Ülkemi satmaya, saygı dediler,
Atamdan davamı, sürer dururum.
İçimdeki öfke, asla yas değil,
Millete eziyet, bu kumpas değil,
Vatan temiz olsun, bir paspas değil,
Aklımı çarmıha, gerer dururum.
Omuzlarda her gün, şehit tabutu,
Ağlatır anayı, göğü, bulutu,
Mehmet'im yiğitti, candı, umuttu,
Şekilden şekile, girer dururum.
Herkese bir kere, hak olur ölüm,
Ne dağda karım var, ne bağda gülüm,
Çıkmazsak meydana, sürecek zulüm,
Yumar gözlerimi, siner dururum.
Üstatlar ders verir, hatip olurum,
Arzuhalimi söyler, katip olurum,
El ele veririm, tek tip olurum,
Sizin defteri de, dürer dururum.
Veysel Cerit___YAZGI24
