Ayna

karşımdaki aynalara baktığım zaman
alnımdaki zaman çizgileri belirmiş
eski kötü zamanlarımı hatırlatıyor bana
yavaş yavaş göz damlalarım akmaya başlıyor.

kalbim acılarla çürümüş sanki
kalbimdeki sevda tükenmiş hayata karşı
hayata küstüm gözüm kararmış
dört duvar arasında yavaş yavaş yaşlanıyorum

yaşlandıkça kulaklarım duymuyor
gözüm görmüyor konuşamıyorum
hiçbir şey hatırlayamıyorher şey silinmiş
yaşlandıkça her şey bitiyor sanki

aynadaki acımı herkes görsün istiyorum
görsünler ki hayatın bana yaptıklarını görsünler
duyamıyorum sevgi sözcüklerini
göremiyorum barışın simgesini
gösterin bana aynadan hepsini

hiçbir zaman üzülmek istemiyorsanız,aynalara bakmayın


nezaket dinç/8-B