Sızıda Sürgün

Porselen bir ayaz

Sürahideki sarap bittikce tebessümü koyulasan mum alevlerinin hüznü

Bulutlardaki sakinligi nereye dagitacagini bilmeden de

Saat bazi yerlerine dokunmadan zamanin

Hicbirsey her yerden ne koparirsa serveti yalnizlik olan kazanca

Halkasi kopmus kirilmis

Zeminden tavana bosalmis damlalarin dökülüp sicradigi

Ve yazacak bir seyler ararken kagitla kalem

Birakildigi yerde öylece durmaktaysa dünkü yagmurdan sokak lambalari

Oturanlari coktan gitmis kanepelere

Esen soguklara dayanamayip kapatiyor kiyidaki rihtim

Ve bulanik renge bogunuk duvarlar buyu

Düsen her yaprak sisli gazel cekilip giden evler caddeler

Kimselere sigmayan yoklugun kolunda ve koynunda nere baksan

Icinde sakladigi tüm yorgunluklara sefil kefil,

Öyle de calip söylüyor her sürgüne muhacir

Kendini dokunanlar kadar her sizidan süzülerek akordiyon,

Akordiyon..

Akardiyon..

 

Seyfi Karaca………Mart / 21