Dolunay Sönerken Belkı

Birgün dolacak bu bulutsuz gökyüzü gülüm

Hic sanmadigin ve ummadigin kadar birden bire serinlere

Doludizgin yol güdüp mevsim gezdirirken birbirini kovalayan iklimler

Tükenecek bir bir daldaki yaprak duvardaki takvim

Akip duran ömrün yalniz pinari kaba kacaga dolup tasarak

Gide gele yollar irayacak yorulacak saat sarkac ve zaman

Uzaklastikca vardim sayan careyi derman bilip

Umudunu inancini yitirenlerin hayati da yoktu cünkü

Gelip gececek öylece saz söz sus ve fasil

Kirilacak su testisi su yolunda ay dogarken belki

Belki gün günden asip giderken sararmis otlara solmus yokusa bayira

Nasil aksam oldugunu bile bilmeden

Ögünden sudan kesilince cesme caglayanlar gülüm,

Kapisini calip  cirasini yakan olmayan evlerden

Söndügü yerde islak ve yitik bakislar birakarak

Albümsüz fotograflar,

Sessizligin yükünü yola saracak

 

Seyfi Karaca………Nisan / 21