İstenmeyen Şiir

“İçinde düş, umut ve sevinç taşıyan tek sancı doğum sancısıdır

Şairin şiir sancısı gibi… “

Aşka, sevmeye, sevilmeye

-savaşa inat- bir tankın gölgesinde toz toprak sevişmeye

Barışmaya

Çok dilli… Çok sesli sözcüklere

Gülüşlere

Ve istenmeyen bir şiire gebeydi kalemim;

Hece hece/ mısra mısra/ inim inim

Parmak uçlarımda doğum sancısı çeken…        

Harflerin/ hecelerin

Her satırda söze kalkışan dilin;

Kendini afişe etmeye hazır gizli bir özne gibi

Düşlerimle yata kalka

Başıbozuk bir nehir gibi yüreğime aka aka

Aklımın bakir rahmine döllediği yasak bir çocuktu şiir;

Beyaz bir sayfaya erkenden düşürdüğüm…

Ve “şair, şiirini erken düşürdü” diye “kalemin rahminden sayfaya “

İhbarlar yağıyor devletin kulağına

Siren sesi…/ telsiz sesi karışıyor imgesine şiirin

Göbek bağı kesilmeden daha

Sayfaya üşüşüyor polisler

Derdest ediyorlar, kâğıdı kalemi

Ve şiirin üzerinde arayıp buluyorlar

Şairin yürek izini…

Kâğıt, kalem suç delili

Ortalık şiire batmış, izler sabit

Şair tutuklu

Şiir firarda

Düş yollarında…

Delil torbasında

Kendini şiire siper ediyor kâğıt

Dilinin ucunda iflah olmaz bir şiiri saklı tutuyor kalem…