Kibrine Sema Ağlar

.

.

.

Söyleyin be aynalar, kim der kusursuz muyum?

Allah nimetler vermiş, kim der şükürsüz müyüm?

Seçtiği yola bakıp kim der huzursuz muyum?

Beni de Hak yarattı diye gezinmezlermiş

Kibrine sema ağlar, nimet tepenlermişler…

Ayna yalan söylemez, neyse aynen yansıtır

Gayeni sanma bilmez baksan yalan sırıtır

Şer yolun yolcusuysa şekli manen karartır  

Makyaj ile boyattım diye alınmazlarmış

Kibrine sema ağlar, nimet tepenlermişler…

Ben deyip de ayağa birden kalkan biçare

Zalimle kaşık tutmak için olan divane

Allah alıyor canı, kılıç kalkan bahane

Zaferi O veriyor diye dolanmazlarmış

Kibrine sema ağlar, nimet tepenlermişler…

Ruhu neredeyim der, bedenden çıkmış ecir

Tenin dışında mıyım, niye musalla sedir?

O gün ben neredeyim der, bu namazda nedir?

Benim selam okunur diye kıvranmazlarmış

Kibrine sema ağlar, nimet tepenlermişler…

Saffet Kuramaz