O Adam Benim Babam

 

Aynamda iz bırakmış o ıslak bakışların

Silinmez yüreğimden efsunlu nakışların

Dönüşü uçurumdur sevdakâr yokuşların

 

Güler yüzlü meleğim; o adam benim babam!...

O, ilk ve son dileğim; o adam benim babam!...

 

Sen koca bir ormansın, ben ormanda çalıyım

Sen köküsün çınarın, ben çınarın dalıyım

Kefenimdir al bayrak, vatana sevdalıyım

 

Bu dünyayı boşadı; o adam benim babam!...

Onuruyla yaşadı; o adam benim babam!...

 

En güçlü insandır o, evladının gözünde

Cennet sureti yansır o tertemiz yüzünde

Babacan tavırların tılsımı var sözünde

 

Dağlar gibi dik durur; o adam benim babam!...

Onda asalet, gurur; o adam benim babam!...

 

Duanla kanatlanır, yüreğim kuşa döner

Yokluğunda hüzünler sel olur, yaşa döner

Nefesler tükenince mevsimler kışa döner

 

Umudun çerağıdır; o adam benim babam!...

Sonsuzluk durağıdır; o adam benim babam!...

 

Yürek yangınlarını gözyaşı söndüremez

Yola revan olanı hiçbir güç döndüremez

İçi boş teselliler acımı dindiremez

 

Damarda yürüyen kan; o adam benim babam!...

Tenimde can içre can; o adam benim babam!...

 

Kimseye eğilmedin, yenilmedin zamana

Onurunla yaşadın, sevgin sığmaz ummana

Boynun kıldan inceydi Hakk'tan gelen fermana

 

Dağları aşıp gitti; o adam benim babam!...

Ömür oyunu bitti; o adam benim babam!...

 

Bu dünyadan tertemiz göçmek idi muradın

İnşallah sağ taraftan verilecek beratın

Uzağıma düşsen de hep yaşayacak adın

 

Karakışta bahardı; o adam benim babam!...

Gece vakti nehardı; o adam benim babam!...

Bu dünya gurbetinde güvenmedi varlığa

Mevlâsına dayandı düştüğünde darlığa

En zor zamanda bile göğüs gerdi zorluğa

 

Ağrı kadar yücedir; o adam benim babam!...

Aşka banmış hecedir; o adam benim babam!...

 

Seninle geçirdiğim hatıralar düş gibi...

Ten kafesinden çıktın, uçup gittin kuş gibi...

Mevsim bahar olsa da ruh coğrafyam kış gibi...

 

Fırtınadır, tipidir; o adam benim babam!...

Hakikatin ipidir; o adam benim babam!...

 

Bir lokma ekmeğini ikiye bölüşlerin...

Gözlerimin önünden gitmiyor gülüşlerin

Gönlümün ekranında siyah beyaz düşlerin

 

Yokluğu kor ateştir; o adam benim babam!...

Sımsıcak bir güneştir; o adam benim babam!...

 

Yüreğinin tahtına destursuzca kuruldum

Nice fırtına yedim, sular gibi duruldum

Kavuşmaya ne kaldı, sensizlikten yoruldum

 

Açıktı gönül gözü; o adam benim babam!...

Senetti her bir sözü; o adam benim babam!...

 

Taşarım yatağımdan, ırmak gibi çağlarım

Yokluğun kor ateştir, yüreğimi dağlarım

Adını sayıklayıp kaderime ağlarım...

 

Sabır kadim huyuydu; o adam benim babam!...

Yusuflara kuyuydu; o adam benim babam!...

 

Güneşi kıskandırır; boyu posu, sayesi...

Sevgi ve hoşgörüydü en büyük sermayesi...

'İyi insan, iyi kul' olmaktı tek gayesi...

 

Gönlüme düşen cemre; o adam benim babam!...

Uydu ilâhî emre; o adam benim babam!...

 

Beride hasret düğüm, ötelerde toy vardır

Sensiz bu dünya bize hem çekilmez, hem dardır

Ey kader denen usta, filmi geriye sardır!...

 

Önden giden atlıydı; o adam benim babam!...

Dili baldan tatlıydı; o adam benim babam!...

 

M. NİHAT MALKOÇ