Siz Hepiniz Ben Tek

Seneler var sözlükten, kelime aşırmışım,

Bana meydan diyene, gülerim Mehmet Fikret.

Şiirini görünce, nasılda şaşırmışım! J

Artık sana bir sabır, dilerim Mehmet Fikret.

Açınca gözlerimi, mesajını görmüşüm,

Sanki uykum içinde, ne hasletler örmüşüm,

Kalemimim ucuna, mermileri sürmüşüm,

On ikiden vururum, delerim Mehmet Fikret.

Evet severim elbet, takılmayı arada,

Bekliyordum kimler var, sataşmada sırada,

Kim bize kafa tutar, bu susmayan koroda,

Hepsinin  ortasına, dalarım Mehmet Fikret.

Sabah sabah uykusuz, kalmışken gözlerimiz,

Çok uzaklara gider, elbette sözlerimiz,

Yorgundur inan bana, ellilik dizlerimiz,

Yine de aman vermem, silerim Mehmet Fikret.

Herkesi çağırmışsın, yiğide harman gerek,

Sanıyorum şairler, ederler beni merak,

Amma kafa tutması, acep kimlere erek,

Herkesin kapısını, çalarım Mehmet Fikret.

Severim evimizi, bir aile gibiyiz,

Bozulmasın bu nizam, feraset sahibiyiz,

Herkes gibi toplumsal, kurallara tabiyiz,

Saygısızlık edeni, elerim Mehmet Fikret.

Demişsin şiirinde, şu Âdem’e çatalım,

Yorumlarla şiirle, birbirine katalım,

Gerekirse pabucu, eski dama atalım,

Sen ölüm desen bile, gelirim Mehmet Fikret.

Ol  Adem’e çatmaya, kimde vardır cesaret, J

Çatmak bileğin işi, kim gösterir nedamet,

Geç asmışsın şiiri, görenlerde vahamet, J

Ben bana sataşanı, sularım Mehmet Fikret.

Birkaç kıta yazardım, dönüştü bir destana,

Buyursunlar bakalım, bağımıza bostana,

Hele sende saygı duy, Âdem gibi ustana, J

Çıkartırım, çarparım, bölerim Mehmet Fikret.

Senden gayrı hiç biri, daveti görememiş,

Çıkıp da şu meydana, şiirler örememiş,

Çerkezoğlu ve Musa, bir fikir sürememiş,

Sürse bile fark etmez, çelerim Mehmet Fikret.

Kul Mehmet yandan kaçmış, Gülüm cevap bekliyor,

Kimi derin uykuda, kimisi emekliyor,

Sami Hocam yaşlandı, o da artık tekliyor,

Eğer kimi dilersen, belerim Mehmet Fikret.

Şiir savaşçısıyım, pehlivanım bu serde,

Yiğit olan buyursun, açıldı artık perde,

Kelimeler uçuyor, daha baksan seherde,

Yetişmez mi sanırsın, ularım Mehmet Fikret.

Şiirden ateş yakıp, en güzel desenimle,

Mesele şiir ise, her türlü nedenimle,

Ta Âdem’den bu yana, ruhumla bedenimle,

Elbette her an hazır, olurum Mehmet Fikret.

Adem Efiloğlu