Terk Edenlerin Durağı Yoktur

Terk Edenlerin Durağı Yoktur

Yokluğun adı seni adındı

Her gün söyledim

Yanmak seni adındı

Söyledikçe yandım

Çölde kalmak adındı

Söyledikçe kurudu dudağım

Tükenmez geceler adındı

Yaşadıkça tükendim

Çağırmak sarılmak adındı

Çağırdım sarıldım

Sarıldım ağladım

Şimdi sen söyle

Sen gel dedin de

Ben koşarak gelmedim mi

Gülümset dedin de

Gülümsetmedim mi

Çiçeksiz bahçelerde kurudum

Bir damla su vermedin

Yağmur yağarken ıslanırdık

Yine sensiz ıslandım

Çölümdeki susuzluğum bitmedi

Sensizliğim gönlümde yeşermedi

Bindim trene

Beni sana getirsin diye

En son indiğin istasyon yıkılmıştı

Benim gibi

Beni sana tren getiremedi

Terk edenlerin durağı yoktur dediler

Oturdum bir köşeye

Ulaşamadım

Seninle neşeye

Yandı tüm yeşil ışıklar

Karşıya geçemedim

Bana tüm kırmızı ışıklar yanmışken

Yeşil ışığın yanmasının ne faydası olacak

Mehmet Aluç