Duştayım

Elime ben doğduğum an, belki de daha evvelce tutuşturulmuş bir kepçe ile içimin çorba kıvamını karıştırmaktayım,
Sokulganlığı unuttum unutalı, pespaye dinlencelerden arttırmaktayım vakit kalıntılarımı,
Kayın ağaçlarında yazılar görmekteyim alabildiğine ve "ben iki yüz elli yaşımdayım ve bu hale geldim" diye mırıldanmakta usulca bana,
İktidarını yitirdiğim bir iç masalımın kontrolünü aramaktayım tahta masaya ilişmiş kağıt ve kalemde

Yoksul mahallelerin derme çatma yapılarına taşınmaktayım orta halli semtimden,
Yarı çıplak haldeki tüm düşleri doldurup ceplerime, usulca aralamaktayım kapıyı,
Yenice ve bafra istemekteyim içmek ve daha bir tütün kokmak için ya,
Bulunmuyor market vitrinlerinde kahretsin

Salon delikanlılarının yanlarından geçmekteyim,
Kadınlar çantalarına tıkıştırmışlar yine ne buldularsa,
En çok yürek parmağım acımakta ve ben,
Serin, soğuk, sağnak, kırık, kızgın, yılgın, yorgun, yoksun, sessiz, yitik bir duştayım,
Kendimi kurulamıyacağım bu sefer,
Ne yağdıysa üzerime, öylece kalsın benimle, öylece kalsın tenimde, öylece sızsın diye içime...