Sevgilide Insan Ve Toprak

Sevdigimse..
Her bir bütün özel ve güzelliklerini eler süzer irdeler
Bakar görürüm,
Duyarim da her zerrede detaylasan derinligi kana kana yudumlayarak
Kendimden bildigim ve saydigim kalbe külliyyen ictenligimle
Degerini kiymetini arar sorar, samimiyetle itibarindan tanir bilirim
Sevilense sevgilidir,
Sevdirmisse mor cali sari kanarya boz gelengi kara zeytindir
Sevilmisse sevgilimdir, gecenin perdesiz yerinde dagin üstünden dogan ay
Yesil yosunlarin sacini örüp oksayarak kayaliklardan asagi caglayan su
Cünkü herkesten farkli herseyden mühim gönül ortagim olmussa
Sevgilimdir insan,
Önemine lutfuna müjdelenmis olan dengin karsiliginin bulmaya sebep
Varligi cildirasiya sevincin ucsuz bucaksiz huzuru ve güveniyle
Ödüllerin en güzeli ve kutsalidir
Kendinde essiz emsalsizligi tanimlayip anlamlandiran gizden gizemden
Damlanin deryaya insanin insana büyüyüp yetistigi sarginlara varan
Mutluluga erisen
Isiga gölgeye topraga tutunup kavrayan
Sevilense sevgilidir cünkü, sevmissem aska yasittir toprak ve insan
Yok öyle degilse mevzu bahsine bile degmemistir
Luzumsuz
Kalabalik
Kir zehir ve yük yapar akla kalbe hayata ve dünyaya
Farketmem bile neciymis kimmis gecer gider yol köprü ve kule
Saatte bilmem kac rüzgara cinlayip durarak payina düsenden  
Carpik harabeleriyle catlak zurna fasa fisosu kalmistir
 
Seyfi Karaca………….Temmuz / 21