İlham Perisi

Yıllar önce bu civarda yaşardı

 Al yanaklı , kiraz lebli birisi.

 Herkes ona acayip aşık idi.

 Kapısında olurduk it sürüsü.


 Bir bilseniz nasıl da salınırdı.

 Sade onla hayale dalınırdı.

 Yalnız ona, tek ona alınırdı.

 İnci, yakut, elmasın en irisi.


 Onu gören hemen olurdu hiza

 Tüm kasaba aşık idi bu kıza.

 Mahalleden eksik olmazdı niza.

 İşlenirdi cinayetin serisi

 
Onu gören anında mest olurdu

 Ayağına, yoluna post olurdu

 Yemez içmez, günlerce hast’olurdu.

 Dört kolluyla giderdi en dirisi.

 
Herkes onu çok sevdi, çok hoşlandı.

 Kapısında nice kışlar kışlandı.

 Lakin oncağız da artık yaşlandı.

 Eti gitti. Kaldı yalnız derisi.



 Onun için az mı girmiştim harbe.

 Bazen mecnun, bazen olmuştum zorba.

 Şimdi artık gözleri torba torba.

 Dökülmekte ilerisi gerisi.

NOT:

1-  Güzellik izafi bir kavramdır.
2- Bu sıcaklarda yeni şiir yazılmıyor vallahi.  Bu eski şiirimle idare edin artık. 


 Soldu gitti şu ömrümün kadını

 Tadamadan onla aşkın tadını

 Ben sormadım, o demedi adını.

 Herkes derdi ona’’ İlham Perisi