Oy Ha Var

Yosun ruhlu gönlümün cenderesi

Hiç alıngan değilim/

Düştüm evet

Kendi saçlarımdan

Küstüm ki kendi suçlarıma

Şu an hüküm verecek çağdayım

O gözlerinin çırası olmasa

O cilve naz dudaklarının balı

Çoktan gitmiştim kendimden

Ve çoktan kendim olmuştum ben

Kızlar çabuk büyür derler/

Evet, doğru anamla büyüdüm

Babamla erilim…

Saçma sapan yaralarını açtın ki

Ben çoktan kabuklarım onları

Yüze doğranmış iri bir soğanın

Gözlere sürdüğü isyan bayrağıyım

Üstüne dökülecek etim yok

Bir file patatesten başka/

Ve onur

Ve gurur

Çorbamda…

Oy ha-var!

Senli dünlerim olmasa mı?

Cepleri yırtık palto el üşütür

Yama akan pantolon kirlenir

Bu kaçıncı dilsiz ruhum

İsyana düşmüş çelenk gibiyim

Herkes bir gül koparma derdinde

Üstümden/

Karanfilleri bırakın dedim

Şerrimden/

Ellerim yar/sız

Boşlukta…

Ve bu kaçıncı

Dilsiz bahar

Oy ha-var