Bilmez Sangıları

Büsbütün

Yalana sarıldın

Geçmiş acıları

Kapı önüne süpürmek değil

Sen üstünü temizledin olanın

Kaç kez bu sokaktan geçerken

Sadece sen geçmedin

Adımların geçti/

Zayıf ince kemiklerin

Rüzgârda çakışarak

İniltili orkestra gibi

Detone oldu

Es verdi…

Bilinmez yağmurlar

Hep adamı aldatır/

Son kez sokağı adımlarken

Bakışlarım karanlık dehlizde

Çivi gibi tutuk gözlerim

Bu esaret yarasında

Kime kansın

Mimlensin…

Bir ilmek ki

Can boğazımı sıkan

Derman sürülsün kadınlar

Çayda yundukları saçlarına

Bilmez sangılarına/

Yol etsinler er bakışlarını

Günlük gidilen yollar gibi

Yollansınlar acılara…