Şiir Ve Sen1

Sensizlik girseydi şiirime, dönüşseydi med-cezirler başımda
Sensizliğe meyletseydi gönlüm ve kabul etmeseydi seni
......Kollarımı keserdim
........Çıkarırdım gözlerimi
...........Ayaklarım taşımazdı bedenimi
Seni soranlara varlığım işaret olurdu, var saymadığım için seni
Şimdi kendimdeyim, bir ikindi serinliğinde ağaç gölgeliğinde
.......Kollarım yerindedir
..........Gözlerim görmektedir
.............Taşımaktadır ruhun emanet edildiği bedeni ayaklarım
Şiirimde sensizliğe methiye dizemem çünkü sensin anlattığım
Ben seninleyim, sensizlik intiharıdır sevdamın, ölümüdür varlığımın...