Gözlerin

Sana senden yakınken yar başka alemdeydin
Benden gayrı her yere bakıyordu gözlerin
Yüreğin aşk sarhoşu körkütük elemdeydin
Coşkun dere misali akıyordu gözlerin

Göğünde sayısızca kanatlanıp uçmuştum
Toprağın toprağımdı kök salıp gül açmıştım
Onca güzel içinden gönlüme yâr seçmiştim
Soluma şimşek gibi çakıyordu gözlerin

Uslanmaz hallerinden siteminden nazından
Zerre bir tat almadım baharından yazından
Ayrılık türküleri dökülürken sazından
Bir kıvılcım misali yakıyordu gözlerin

Sen doğruya tövbeli, ben yalana düşmanım
Bir ömrü heba ettik bilsen nasıl pişmanım
Dakikası bin yıla bedelken her bir anım
Aklımdan geçenleri okuyordu gözlerin

Gülşende hazan vakti sevda ki başa bela
Böyle mi bitmeliydi söyle gözleri ela
Miadı dolan aşka verilirken son sela
Başka gönül dalında şakıyordu gözlerin

Funda Filiz KOTAN