Ey Yalan Dünya

EY  YALAN DÜNYA

Mutluluğu çok görüp, dirhemle verdin bize

Sonra onuda aldın, yeter ey yalan dünya

Hayalî kurdururken, işimiz kaldı gize

Kalbi hüsrana saldın, yeter ey yalan dünya

Dört duvar arasına, sıkıştırdın bu canı

Kör bıçakla kesilse, bir damla akmaz kanı

Sızım sızım sızlıyor, dokundukça her yanı

Bende sınıfta kaldın, yeter ey yalan dünya

Yapayalnız bırakıp, yoldaş ettin kendine

Ne güzel de çevirdin, beni kendi bendine

Sabır testisi taştı, gücüm yetmez fendine

Kalan ömrümü çaldın, yeter ey yalan dünya

Nerde bir garip görsen, hep uğraşır durursun

Kurşunu sektirmeden, yüreğinden vurursun

Elbet sende gün gelir, yaprak gibi kurursun

Sade zengine maldın, yeter ey yalan dünya

Hiç değerin kalmadı, yaşadıkça gözümde

Hala yanar kıvılcım, şu sönmeyen közümde

Feryadı figan ile, intizarsın sözümde

Zerre kadar ufaldın, yeter ey yalan dünya

Nesrin Önem

Çanakkale