Sevdadan Ağladıkça

SEVDADAN AĞLADIKÇA

Kalemi dile gelip, döküldükçe satıra

Mana olur sözünde, aşk yürek dağladıkça

Bütün seven kalplerde, böyle kalır hatıra

Oluk oluk yaş olur, sevdadan  ağladıkça

Öyle dalar derine, garip boynunu büküp

Yalvarır yaradana, dizler üstüne çöküp

Demlenen duygulardan, damla damla ter döküp

Binlerce şükür eder, sabrını sağladıkça

Sazının tellerine vurup  ağıtlar yakar

Fırtınalar koparıp, şimşekler gibi çakar

Bu hale getireni, öyle kafaya takar

Kalbî yerinden fırlar, hüsranı çağladıkça

Kış kalbî üşüttükçe mevsimleri döndürür

Karanlığa bürünüp, umutları söndürür

Hangi tarafa çekse, sağa sola sündürür

 Aşkından dilin bağı, çözülür bağladıkça

Üç beş günlük dünyayı, mabet eder kendine

Gücü kuvveti yetmez, yenik düşer fendine

Elden ipin ucunu, salamazken  bendine

Sanki darağacına, benzetir yağladıkça

Nesrin Önem

Çanakkale