Kırık Ninni

.

içinden göğü çıkarınca

anlamı düşen kelimeler var ya

tutamaz kanatlarından

ölmüş bir kuşun

boynuma dolanan

mevsim rüzgarı yetmez anlatmaya

dilimdeki ateşi

bu dert başka

zulüm eğirenleri

nasıl yazsın kitaplar tarihe

ahlar vahlar çağı

gırla hüzün demeti

asılsız kimliğinden gelen

kalleş iniltiyi sapla git kendine

çiçekli dağların eteğine ilişme yeter ki

o benim kızım

anne olmamışım ne çıkar

oğlum olsun aldığım

bir temiz nefesi şu dünyanın

"Kuzum

senin uykun neden böyle derin?"

zift akıtır hiç durmadan içi

kırık camlarda ağlar babalar

ovulmasın kapımızdaki

ikindinin tomurcuk gülleri mavi

ne desem boş

boşlukta dolup taşan haksızlık

kimi suçlasam karanlık

duvara çarpar sancımız

sürgünüz

ruhumuzdaki çarmıha

asılırız elbet günün birinde

yıldız gibi

kayıp çocukların sesine

.

Nisan 2019