Ey benim
Medâr-ı iftihârım
Ufuktaki Mavi kentim
Gözlerin gözlerimle meşk ederken
İçime bir damla su niyetine sızan duâm

Ey benim
Gamzelerinden öptüğüm
Yüzüne vururken mehtaplı gecelerde ayın şavkı
Dudak kıvrımlarından huzur akan yâr

Ey benim
Teni nergis kokulum
Telli duvaklı beyaz Gelinim
Ve sen
Sen sevdiğim
Avuç içindeki sonsuz kader çizgim

Bilir misin yâr
Hâlen sen diye sızlar yüreğim
Ve sen bana gelmezsen sevdiğim
Çarmıha gerilen hayallerimin
İsâ gibi
Göge yükseleceği bir gün var

Ey benim
Saçının her teline duâ, duâ şiir yazdığım kadınım
Yenilmiş hüzünler takma o güzel gözlerine
Tüm yollar kapansa ne olur
Şehirler yıkılsa kaç yazar
Ey yâr unutma ki
Kaderinde üstünde
biz diye bir kader var

Ey benim süretine
S a r ı l d ı ğ ı m
Sensin benim kalbimin ana fay hattı,
Söylesene yâr
Kâinatta senden başka bir cennet’mi var

Senden ötesini sormasın kimse bana
Ey yâr...
Senden başka bir yolum’ mu var
Senden öte diye bir yer ’mi var
Senden öte bir diyar ’mı var

Bahattin Delice