Mehmene

Aslında ölmek sana varmakmış

Ellerini açarak benden başkası yok demek gibi

Seni koklamak rüzgarlara rastlamak

Sana ağlamak bulutlara dadanmakmış

Yeni öğrendiğim sende bulduğum yalnızlıkların aynasıymışım ben

Gördüğün tek şey ellerimin titremesi midir

Gel sen bir de gönlüme eğil

Al çarp dört bir yanına

Kaç git sarıl kendi yalnızlığına

Bir adam gibi bir sevda bir deniz uğruna

Ben Tanrı’nın yağdırdığı bir sağanağım

Bir dua gibi, rahmet ama en çok merhamet

Sana baktıkça nerde uyur bu kuşlar diyorum

Geceleri sana gelip saklandıklarını

Senin göğsünün içine alıp sakladığını

Bilmeden kendine kendinden bir mabet yaptığını

Sen anlatsan ben inanmayacağım

Ben kendime çıkmayan bir sokak

Kendini bekleyen bir son durak

Bırak boş ver akıp gitsin zaman

Ben sana karşı zamanı durduracağım

Bırak aksın emeklerini zamandan çıkaranlara karşı

Bırak aksın zamana karşı zamanı tutanları

Bırak aksın zaman geride bıraktığın hatıraları

Ben sana bahsedilmemiş zamanları anlatacağım

Sen bana karşı tutulmuş bir zaman olacaksın