Yıkıldım

Yıkıldım

Yokluğunun acısını düşünürken

Senden pay çıkaran

Bir zevzek sürüsü arasında

Seni görmenin acısı

Geride bıraktı tüm çektiğim acıları

Yıktın tüm düşlerimi

Okurken şiirimden ellerimle uzanıp

Okşamayacağım artık ipek saçlarını

Kollarımla uzanıp sarılmayacağım da

Bakmayacağım güzelim gözlerine

Bir daha kulağına sevgimi de fısıldamayacağım

Yazacağım tüm şiirler acı verecek 

Okuyacak olursan ellerim uzanıp boğazını sıkacak

Bitirmeye asla yetmeyecek nefesin…

Barbaros İrdelmen