Ve İşte Yazıyorum Hikayemi

Terli bir düş’tü bulut

Ve yaldızlı geceye eşlik eden

Hicaz makamında bir sevgi

Üstelik rüştünü ispatladığı bir iklim

Ve takviye ettiğim yüreğimde saklı her n/esir

Aşkın ihtiva ettiği bir pencere

Bozguna uğrayan yalnızlığın

Geceye eşlik eden sevişmesi geceye

Ve yanık çok yanık bir türkü

Üstelik ucu yanık mektubun sevecen himayesi

Ve işte yazıyorum ben artık kendi hikâyemi…

Nal topladı mevsim…

Seferisi yüreğin

Kibirli bir bulut belki de

Renklere düşkün utkun ve ufkun şeceresi

Kaputu mu yalnızlığın?

Karambole giden ömrün taaddüdü belki de

Esefle şakıyan kuş

Aşka bakış yalnızlığın da tokası rüküş

Çok biçimsiz bir gülüş

İblise uzak bir serzeniş.

Vakıf olduğumdan öte semiren duygular

Aşka atıfta bulunan küme küme bulutlar

Ne aşk ne ömür yeter

Biter belki de tanınan zaman

Solar da solar düşler

Sönmeyen bir ışık oysaki yüreğin alarmı

Her katrede saklı

Her kareninse b/ölündüğü iki üçgen

Dik acılı bir ömrün şahikası

Kanatlarım kırık olsa ne ki

Nemalandığım şu rüzgârdan arda kalan geride

Altına imzamı attım sok akdin son vaktin

Rengim beyaz ve pembe

Saçlarımsa mavi

Umut teknesinin müdavimi

Sefil yüreğimde açıp solan binlerce çiçek ve hece…