Velhasıl

VELHÂSIL

Velhâsıl bir harâbe eyleyip yıktın beni 

Artık ne bir münevver ne bir sertaç değilim

Gurbet tuğlalarından bir eve tıktın beni

Hüzün benim içimde hüzne muhtaç değilim

Uçuyorken bu vakit gam yüküyle turnalar

Artık ne bir kırlangıç ne bir hülyâ değilim

Mevzûbahis firkatken çatladı tüm aynalar

Aksim kendime mesken sana dünyâ değilim

Aşkın bağıstanından kayıp düştü susuşlar

Artık ne bir gülistân ne bir bostân değilim

Manzûmesiz yurdundan hicret eyledi kuşlar

Meylim şiire düştü gayrı destân değilim 

Velhâsıl bir zemzeme söyleyip yaktın beni

Artık ne bir muhâtâb ne bir hâldaş değilim

Kırılmış köklerimle uzlete attın beni

Ve hâkeza bu yolda aşka yoldaş değilim

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA