Cühela Meydanı

Geçtin biliyorum;

Kırpılan kır ikindi yağmurları

Acı yüzlü baharların son demi

Arpa boylarında nasır eller

Orakların ışıltısında harman

Demli çaylar banıldı ekmeğe

Kuru nidalar düştü sıcacık

Gelmez zamanların

Bitmez ahları/

Çağlayan…

Biri dedi!

Kanmayın bu aklı evvellere

Cühela meydanı kurulmuş

Adam çarpıyorlar/

Bir sigaraya bir

Patiska mendil

Uçları da dantel siz

Anamın patik örgüleri

Babamın mestleri için

Hep burnu yırtık

Hep başı mağrur

Kadifeden kim giysin

Ancak çuldan örgülü

İçlikler üstlükler

Eski parçalar

Anlam kazanırdı

Kırk yamalı bohçada

Paralanmış goncada

Ne güzellikler var;

Yârin yanağından başka

Sen şöyle dur dediler/

Tekrar ağızlarını açana kadar

Bekliyorum bacada…

Kırmızı gül harasında gelir

Sevdam kollara…

Bu cühela meydanında…/