Ya Rab

İçimde fırtınalar ha koptu ha kopacak

Rabbim bu nasıl iştir, yok mu işi yapacak?

Nasırlı ellerimle hep kürek çekiyorum

Eller evinde rahat ben tohum ekiyorum.

Sağım solum cüceler önlerinde merdiven

Diyorsun ki Ey Rabbim; Daima bana güven!

Sende kaldı ümidim kaybetsem bile yönü

Yapacağım sayende saraylarda düğünü.

Seninle açar çiçek seninle gelir bahar

Nerde kaldın bunca yıl bekliyorum seni yar!

Kırlangıçlar gidecek aklımda yanan ocak

Yıllardır arıyorum seni hep köşe bucak.

Şarkılar susar bir gün gönüller olur türab

Son ümidim sendedir bizi kavuştur Ya Rab!..

Kemal DOĞANAY