Hayat Ve Hayvanlarımız

Kente dökülmüştü  tüm sezgilerimiz,

Bazısı araç  lastiklerine ciklet gibi yapışakaldı,

Kedilerin yollarda ezilen bedenlerine müşabih.

Bir kısmı karanlık menfezlere sızdı,

Bir kısmı aylak bedenlerde karar kıldı.

Neye, kimle kılıf bulduk,

Neyin nasıl punduna  vurduk, bilmiyorum,

Develer kindarlığımızdan utandı.

Musa’nın asasından çok,

Poseidon’un mızrağını sevdik.

Kehf ashabının köpeğinden ziyade,

Hades’in itini, Kerberos’u beğendik.

Medya medyumlarının elinde,

Korteksimizi  küreye benzettik.

Boğayla , ayıyla, menhus piyasayı,

Yüce “on-us”  aşkıyla,

İşletmeyi öğrendik.

Yengeç  burcunda,

Dördüncü evdeydik.

Sadeleştirmemeliydik  kesiri,

Basitleştirmemeliydik tefsiri,

Karekökün içinde kalmalıydı,

Örümcek bacaklı, akrep zehirli,

İntegral yaşamın iksiri.

Ola ki anlamadan içmeli,

Belki de yerlere serpmeli,

Haşereler evlerde ölmeli,

Karıncalar zihnimize girmeliydi.

Her sorun sorulsa da,

Her problem çözülmemeliydi,

İyi fikir: Sürüngen  gibi sürünmeli…

Her imaj her görüntü,

O kadar füsun olmalı ki,

Kobra gibi zehirlemeli.

Her salya, her dürtü,

Vitrinlere yapışıp imlemeli.

Herkes kendini  cilalasa da,

Her temettü, her statü,

Tosbağa gibi aheste  gelmeliydi.

Duraklarda durarak ilerledik!..

Taşıdığımız her pusulayla,

Bindiğimiz merkeple  bile,

Kendimizi yitirdik.

İnsicam kalmadı yerde,

Göklerden de fayda görmedik.

Kalabalık galebe çaldı üstümüze,

Sürüleştik…

Gene de dört cenahtan öğütlendik,

Hayatımız ve

Hayvanatımız  üzerine:

Ne güzel karakaçanlar!

Ne güzel yılanlar!

Ne güzel kişneyen atlar!

Ne güzel timsahlar!

Ne güzel  balıklar!

Ne güzel kuşlar!

Ne güzel içimizden!

Ne güzel çıkarlar!

Ne güzel çakallar!

Ne güzel parçalar!

Ne güzel hayvan bunlar!

Bazen    Şair

Eylül 2020