Düğüm

zamanın kıskacında
durmuş saatler
kaderin bizlere biçtiği
son anlarımız
belki birazdan iner perde
yokuşların çıkmazında
hayatımız yorgun
sustu sevinç kanatları
tükendi yaz

kaf dağında kaldı
mutluluğu arayan eller
dağlarda açtı çiçekler
özlemle baktığımız
bahçemizdeki çiçekler solmuş

pınarlara uzanan
avuçlar su bulamadı
çatladı dudaklar