Bana İnandılar O Gün

.../

O yana döndüm Leyla bu yana döndüm Mecnun

Yanardağ lavı gibi çırpınışımda söndüm

Ne kurtarıcı nede aramıyorum efsun

Rabbime giden yolda yalnız başıma yöndüm!

Ömür bir nefeslik yol bildim gezdim tedbirle

Asla sahiplenmedim dolaşmadım kibirle

Bir huzura ihtiyaç duyduğumda tekbirle

Nisan yağmuru gözler hemen kıbleye döndüm!

Sarıldım tüm evrene lavla örten düzene

Huzuru unutmuşlar gördüm küsen küsene

Lut kavminin misali malum üzen üzene

Ne arkadaydım ne de laf dinlemeze öndüm!

Herkes çığlık atıyor gün der kıyamet günü

Artık şerliye af yok yaşar durur sürgünü

Yapsa hesap ne olur mal mülk olsa üzgünü

Bu güne inanmakla onlara göre böndüm!

Saffet Kuramaz