Aylanın Gavur Babası.-2-

İki gönül bir olunca samanlık hem seyran oldu tenler buluştu, orta yola girmeden kenarında gezilecek iken, aniden kaza ile orta yolda kaza olunca, bir an tedirgin olan Durmuş, sevdiceğini zor durumda bırakmamak için üzerinde kalkarken. Ayla gülümseyen gözleriyle.

-Üzülme sevdiğim zaten bu ilk gecemizde olacaktı, ha şimdi ha sonra ne fark eder ki, zaten senden başkasına bu bedenimi teslim edemem, üzülme sen. Şimdi Fadime ile bunu biz yoluna koyar, temizleriz ortalığı ve vücudumu.

Üzerinde kalkan Durmuş, içindeki endişeyi def ederek sarıldı Aylasına. Ayla Seslenerek Fadime’ye.

-Kız Fadime soluksuz kalmayasıca koş gel yanıma.

Fadime Ayla’nın sesi ile koşarak samanlığa girince durumu fark edince, şaşkınlık içinde.

-Siz ne yaptınız daha evlenmeden?

Ayla

-Sen onu bırak bana yardım et üzerimdeki kanları temizleyelim, bana yeni iç çamaşır ver, senin çamaşırların bana uyar. Bunları da ocaktaki ateşe at yansın. Sakın bunu kimseye söyleme sakın ha!

Bunlar her zaman yeni âşıkların başına evlenmeden önce başlarına haliyle gelmiyor. Bu durumun üzerlerinde bıraktığı etki en büyük endişe ile büyük tesir yapmıştı. Bu durumu birkaç ay gizleyerek daha sonrasında gâvur babası vermez ise kaçmayı düşündüklerinde biraz rahatlamışlardı. Yüzlerindeki ani şaşkınlık yüzlerini sarıya boyamış, az oturup bu kaçma fikri meydana çıkınca, yüzleri asıl rengine dönmüştü. Bu pek alelade bir durum olmasa da olan olmuş, birbirlerine teslim olurken kaza olmuş, orta yolda buluşarak fren patlayarak ve balatalar sıyrılarak kaza meydana gelmişti. Hafif hafif kahkahalarla bu olayı geçiştirdiler. Gayet sakin bir şekilde ortalığı temizlerken, Ayla yeni giydiği eteğin üzerine yakışması sebebiyle bacak bacak üstüne atınca diz kapağına kadar açıldı o an Dursun’u hafif bir ateş bastı.