Küsmüş ..............

Sanırsın ki dünyanın  bütün yükü omuzlarında
Bu yükün altında ezilmiş  küçük bedeni
Yüzü düşmüş , ağlamaklı gözleri
Çıkmaz bir dünyanın içinde çıkar bir yol arıyor gibi
Oysa o sadece küsmüş,
Oyuncağını alan arkadaşına
Elinden uçup giden balonuna
Belki de harçlık vermeyen babasına
O kadar masumken onun  onun isteği
Çocuklar kocaman  bir dünya altında ezilmemeli
 
Küsmüş  savaşan amcalarına
Küsmüş bedenine dokunan kirli ellere
Küsmüş bir  somun ekmeği çok görenlere
Küsmüş kocaman dünya ya  sığdırılamayan çocukluğuna
Oysa  onun mutluluğu

kimi zaman savaşın ortasında
Boş bir kovan olmuş
Bir bataklıkta çamura bulanmış
Çöplükteki  bir küflü ekmek
Yıkık dökük  duvarların arasında bir çiçek
Bazen  kolsuz bacaksız bir bebek
Gülümsetmiş  o kirli paslı yüzünü
O kadar temizken o küçük yürekleri
Çocuklar bu kirli dünya ile kirletilmemeli..
 
 
Hangi çocuk kendi seçmiş….
Dilini , dinini, vatanını
Hangisi seçe bilmiş
Anasını  babasını
Doğdukları yer kaderi olmuş
Oysa onların tek  istediği
Çocuk  olmakmış

artık onlara çocuklukları geri verilmeli

 
Silgisizce

Bu dünyanın
Bütün  küsmüş çocuklarla borcu var…..
Bütün insanlığın üstünde  küsmüş çocukların vebali var….
Bu kadar küsmüş çocuk varken dünyada
Bu dünya  hiçbir zaman kimseye yar ve yaşanakcak bir yer olmayacak….