Edebiyat ve Kültür Platformu
Şiire Uyanan Kalem
Kırdım da yine şiire kaldım…//
Baştan ayağı keşke
Kalemin titreyen kelimeleriyle
Baştan ayağı endişe sürdüm yüzüme
Nereden bileceksin?
Odamın duvarlarına konuşurdum eskiden
Konuşurdum, karanlığa, aynaya…
Düşünsene şimdi hepsi zor
Hepsi sırt çevirmiş benden…
İçime döktüklerim kaynadıkça
Haşlanmış yürek taşıyor bu beden…
Öyle iyi biliyorum ki.
Bildiklerimi sustuklarıma sarıp
Yüksek ateş yanıyorum…
Ağlıyor titreyen kalem
Omzuna koyarak başını kelimelerin...
Nasıl da iç çekerek
Nasıl da acı acı inleyerek…
Sakinleştiremem ki çaresiz bu defteri…
Koynuna alsa bir dert
Almasa başka dert bütün hikâyeyi…
Omzuna koyarak başını kelimelerin...
Nasıl da iç çekerek
Nasıl da acı acı inleyerek…
Sakinleştiremem ki çaresiz bu defteri…
Koynuna alsa bir dert
Almasa başka dert bütün hikâyeyi…
Kırdım da yine şiire kaldım.
Olan kaleme
Deftere
Ve zifiri karanlık geceye oldu…
Neden?
Geldin diye, sevdin diye
Beni yeniden şiire gömdün diye…
Geldin diye, sevdin diye
Beni yeniden şiire gömdün diye…
*Sırlardüşü*
Şiire Uyanan Kalem başlıklı yazı Sırlar Düşü tarafından
08.03.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.