Zifiri Karanlığım

                          ZİFİRİ KARANLIĞIM

Gecenin bir karanlığında. 

Hem de en zifirinde. 

Besmele ile kapısını açtığım, 

Bedestan'ım var benim. 

Gönlümün pazar tahtasında sergilediğim, 

El değmemiş libaslarım, 

Yusuf kokan gömleklerim var. 

Sahra'dan, belki sina'dan gelecek, 

Yolunu gözlediğim kervanlarım, 

Ve bir devenin hörgücünde, 

Nazenin salıntılar içinde, 

Leyla'yı, görme umudum var benim. 

Beklerim.. 

Tefekküre dalar, 

Geçerim kendimden. 

Gün yüzünü göstermeden 

Toplayıp tası tarağı, 

Kapatırım Bedestan'ımı. 

Çoğu zaman siftahsız.. 

Çoğu zaman kârsız. 

Gecenin bir karanlığında. 

Hem de en zifirinde. 

Umut ile goncalar ektiğim, 

Gülistan'ım var benim. 

Dikenlerin arasına sakladığım, 

Hercai kırgınlıklarım, 

Karanfil duygularım, 

İris kokularım var. 

Mazim den belki hayâl den çıkıp gelecek, 

Kâh hüzünlü, Kâh tebessümlü anılarım, 

Ve bir düş salkımında, 

Kekremsi bir koruk tadında, 

Bahtsızlığımı budama umudum var benim. 

Tutmuşken asma dalını. 

Uzanırım... 

Tefekküre dalar, 

geçerim kendimden. 

Gün yüzünü göstermeden. 

Toplayıp hasadımı

Çıkarım Gülistan'dan. 

Elimde bir kaç demet çiçek. 

Çoğu zaman solgun.. 

Çoğu zaman kokusuz.