Koştum Durdum

.../

Ne Yusuf oldum beni kurtardılar 

Ne Hamza gibi kalbim çıkardılar 

Ne öğüt veren olup uyardılar 

Bir hayalin peşinde koştum durdum! 

Geçsin dedim seneler- Boş ver geçsin… 

Karun oldum desinler haber geçsin 

Para derdime çare keder geçsin 

Bir hayalin düşünde koştum durdum 

Ne Karun gibi zengin paralandım 

Ne Mecnun gibi sürgün yaralandım 

Ne pişman gibi üzgün mayalandım 

Bir fakirin döşünde koştum durdum 

Yaşlandım tecrübemde arttı hayli 

Dönemem geçmişime bitti gayri 

Bir an olsun güldürse beni bari 

Dünyanın boş işinde koştum durdum! 

Herkesin acı veren derdi vardı 

Aynısı beni buldu korku sardı 

Bu andan sonra artık yaşam nardı 

Huzur varsa neyinde koştum durdum! 

Saffet Kuramaz