Sen Gezegenler Prensesi

      *** Sen Gezgenler Prensesi ***

       Ahval-i perişanım bu akşam, 
       şerefine içiyorum, elimde değil
       çocukluğumdur, gölgesiyle gizlice kaçan
       çil çil yıldızlar görünüyor  gümüş karanlığında
       fırtına koptu kopacak serçeler yerleşti dallara
       gizliden gizliye seyrediyor can çekişmelerim.

       Sen, gezegenler Prensesi
       dudakların miydi, kehribar arzularla çatlayan?
       öğrenemedin gitti Veysel'i Veysel'den, Nuri'yi Nuri'den sormayı
       ah gözünü sevdiğim dünya
       bir zamanlar bizdik yağmurun altında birlikte ıslanan
       tereddütlü bir yaşama, kim bilir belki de değil
       sen, mavi gözlere konmuş balıkların pul sarısı
       hepsi yalanmış bundan böyle kim arar kim sorar
       o  şairi, o sevda yüklü romanların unutulmuş aşklarını.

       Nuri Dağdelen