Sarmaşık 2

Uzanmış üzerine sarılarak duvarın
Bekliyor yollarını gelirsin diye yarın
Ellerinden çiy içmiş sulu gözlü baharın
Yalnız ben mi meftunum duvarda duran âşık
Dualarla bekliyor mavi gözlü sarmaşık.
 
Alnındaki şiire vurmuş sabah güneşi
Âlemi ısıtıyor yüreğinin ateşi
Alımıyla şekliyle billur kadehin eşi
Tufan kopar ruhunda içi karmakarışık
Bir an seni görmeli kapanmadan sarmaşık.
 
Huşu ile titriyor estikçe sabah yeli
Kıvrılıp bükülüyor dalında ince beli
O da kavuşmak ister seni gördü göreli
Her sabah aynı halde beklemeye alışık
Öğlene dek vakti var gözleyecek sarmaşık.

Umudu var gelirsin sabretmeli bir mevsim
Görmesini bilene hüzün verir bu resim
Diyor ki; duyulmadı yine yalvaran sesim
Dans ediyor yüzünde güneşten kopan ışık
Gözünü kapatıyor ağlayarak sarmaşık.