Vurma Avcı

bir ceylan yavrusu gezer kırlarda
tatlı soğuk sular içer pınarda
bir avcı katletti onu hunharca
dağlar bile isyan etti duyunca
zalım avcı vurma sen o yavruyu

ceylanın çığlığı aldı yürüdü
gözü yaşlı anne işte göründü
yavrunun cesedi yerde süründü
bütün çiçekleri yaslar bürüdü
zalım avcı vurma körpe yavruyu

karardı gökyüzü gece mehtapsız
çekildi tetikte hiç bir hesapsız
vuruldu yavrucak hemde sebepsiz
karanlık dünyası artık sabahsız
zalım avcı neden vurdun yavruyu

Ahmet kölecioğlu
Noter Onaylı