Tüm Savaşları Çocuklar Kaybeder

 
Tüm savaşları çocuklar kaybeder..

Düşer bombalar ,yağmur gibi hayallerinin üstüne,
Kaybolurlar koca şehirde,
daha dün okula gittikleri yollu,
ekmek aldıkları bakkalı bulamazlar,
yıkıntılar içinde seslenirler annelerine
sesleri kaybolur siren  sesleri içinde
ellerinde kire bulanmış oyuncakları
kana bulanmış üst başlarıyla
en büyük korkuları gök gürültüsüyken
kulaklarına kazınır , düşen bombaların sessi
okul ziline benzemeyen, siren sesleriyle tanışırlar ilk kez
ellerinde koca koca silahlarıyla, emir veren bir sürü adam
öğretmenleri değildir , öğretmenlerin elinde tebeşir olur
sağa sola kaçışan , insanlara bakarlar
şanslı olan çocuklar annelerine sarılmışken..
sarılacak bir göğüs ararlar..
sinerler tozlu , yıkık duvar dibine
tüm savaşları çocuklar kaybeder..
önce çocukluklarını ,sonra hayallerini,
anne, baba , akrabalarını,arkadaşlarını
oyunlarını, oyuncaklarını
büyüseler de bir gün,
yeşerse  yeşil  çimenler, yıkıntılar kalksa da 
kurulsa da yeni bir şehir,onca kaybın üstüne
unutamazlar barut kokusunu,
üstlerine sinen kan kokusunu
şehirlerinin üstündeki toz bulutunu
hiç bir barış geri getirmez..
kaybettiklerini
en çokta….
silinen sekseklerini,
  silgisizce