Üşüyorum Annem

Mayıs ortasında buz gibi hava 

Hem karanlık hâkim hem de ıssızlık! 

Bahçem olsa yapsam bir hamsi tava 

Çalsa birisi saz inlese sazlık… 

Doldursa bahçemi tüm yarenlerim 

Aşkları ısıtsa tenleri tenim! 

Çocukken yaşardım bu hayalleri 

Şimdiyse sarıyor tek sanalları… 

Gerçekten olurdum ben hamalları 

Geriye dönsem de bitse yalnızlık! 

Türküde ağıt var kahır etmiş yar 

Yaşattıkça acı dünyam olur dar! 

Giyindiğim neyse ısıtır zorla 

Hasta eder belki terletir korla! 

Yaşlanmışsam eğer ağlatır horla 

Kim sevgiyle bakar bitmiş yağızlık… 

Üşüyorum annem kabir soğuk mu? 

Der misin yoksa şu gelen çocuk mu?

Saffet Kuramaz