Adımım Adamım Selamım Kelam

Tef çalıyor aşkla, sazda güftesi

Gözüm kapanıyor döner cesetim

Ne varsa dünyadan yere dökülür

Her yerde aynısı çalsa kasetim

Dağlar dümdüz olmuş deprem şiddetli

Aşka düşmüş gönül ölmüş hiddetli

Döndükçe yaşamım döner aslına

Her çiçekten meyve konar dalına

Hiç meylim kalmıyor dünya malına

Ölmeden öldüren sarar davetim

Toprağın altına sokuldu ruhum

Cesetim çürürken döküldü huyum

Adımım adamım selamım kelam

Bütünün içinde ne var ki sağlam

Nefese mahkumum enlemde boylam

Sen beni bestele girsem halvetim

Günaha meyilli sanadır uyum

Müziğin ritmine derim ben buyum

Saffet kuramaz, 29.05.2002, 03.00