Pişmanlıklar Şehrinde

Pişmanlıklar Şehrinde

Çekerken hasreti üzülme gönlüm biter

Geride senden kalan aşk bize yeter

Kadir kıymet bilmeyen pişman olur

Gülmem deme gönül elbet gamın gider

Sen vardın o vefasıza aşkın diliyle

O seni bıraktı gözden akan seliyle

Hak Mevla’m güldürür kendi eliyle

Gülmem deme gönül elbet zamanı gelir

Yollar tersine elbet döner günün birinde

Geride bırakan acısıyla döner o içinde

Çare bulmaz artık pişmanlıklar şehrinde

Gülmem deme gönül elbet dermanı gelir

Kul Mehmet’im düştüm peşine sevdanın

Aşkla sevda değil mi veren yüce Yaratanın

Açmaz bil aşksız sevdasız gönül bağların

Gülmem deme gönül elbet fermanı gelir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet