Ben Yine Seninleyim

Yine yırtık bir resim,köşesinde sen.
Belli belirsiz,düş gibi bir şey...
Hani derler ya eskimeyen tek şey,
Eskimekmiş...

Gerçek bu ya...
Yılların yorgunluğu noktalarda .
Gözlerin dalmış gibi uykuya.
Halimiz de bu ya...
Aşkımızı anlatır bu resim.

Uzaklardan gelen bir yolcu gibi...
Deminde göz yaşları çiçek açmış,
Kızıldan selam salar sarıya...
Bir veda busesi ,habersiz konmuş gibi..
Dudağın ıslak,gözlerin dalmış...
Biliyorum bu resim de,senden bize kalmış...

Bir ikindi vakti,
Okul kapısında güllerde var...
Kiminin rengi,akşamın resmi,
Kimi utancından sararmış...

Bak askşam olmakta yine,
Çekilip giderken güneş sevdiğine,
Ben elimde resmin,
Donuk bakışların ve hayallerimleyim...
Ben yine seninleyim...

Çalsın o giz aleminin şarkıları,
Hüzünde olsa adı...
Bir sarmaşık olur sararım belki...
Olmadı ...yaban güllerine sorarım bel ki...

Gece küslüğünde ışığın resmine
Yırtık gecelerin könceği...
Kan resminde yine baharın üşüyen çiçeği..
Yer yabanıl,ben yine seninleyim
Hem gecede hem sabahleyin...
Ben yine seninleyim...

Bir resim özelde ağlayan,
Bireyselliğinde gecenin hüznü.
Yaprak yeşilinde düşselim güne vergili,
Rengini sızılarımdan almış papatyalar,
Sen yıldızların neşesini yaşarken gecede.
Ben hüzünlerde...ben seninleyim...

Ölüm ,yırtık resimde,
Günün ,gecenin ölümü belki...
Şiirlerde kelimelerin küslüğü,henüz yazılmadan.
Sen şiirlerde,şiirlerle...
Ben yine seninleyim....

Toprak kokusunda hasretin var...
Mezardayım...
Yine seninleyim...

Karıncalar kemirir yüreğimi,
Boz yılan mahremimde...
Toprak olmuşum,
Ben yine seninleyim....