Çobanın Saflığını Kıskanmış Hırsız

Düşman bir bakmışsın içten dost olmuş

Hakkında gıybet edip konuşan pişman…

Ne oldum değil ne olacağım de

Kusur arayan olur zayıfsa şişman!

Burası yolum tesisleri 

Kazı değil tavuğu değil

Dahası dolum tesisleri

Kuyuya baksa insan kaybeder eğil

Kuyunun dibinden nasıl olsa çıkar Yusuf

Hatta zenginlikte nam salar

Dokunur insana yakışan her vasıf

Ekmek üstüne sürer terayağ bal alır!

Lakin çobanı hırsızlar zengin yapmışlar

Kıskanmış ya saflığına bakıp dönmüş

Çobana bakmış ne oldum delisi olmuş

Kavalı değnek, vermiş parayı vurmuş sopayı

Bozkırda gördüğü yıldızlar şehirde sönmüş…

O masum insanı

Katil etmiş bilmediği lisanı!

Kurbağa kadar değeri kalmamış

Haydan gelen işte çürütür kalsa dişte…

Ey çoban sen alnının terine bak

Kokarsa koksun ısınırsın tezek yak

Yol tutarsan sonunda bulur ya hak

Bakarsın yokluk olmuştur çokluk…

Saffet Kuramaz, Haziran 2002