Yudum Yudum Aşk

Sevdalar, yanmak için değil dedi yarenler,
Âlemine indikçe yudum yudum aşk içtim.
Gördüm ki bir sevdaya bir ömrünü verenler,
Verenleri andıkça yudum yudum aşk içtim.

Arının balı kadar hem saf hem de tertemiz,
Nasıl yaşandığını ne çok zordur bilmemiz,
Böylesi bir zamanda gönül ile görmemiz,
Of! Diyerek sundukça yudum yudum aşk içtim.

Bazen çoban oluyor bazen de garip mağrur,
Yerlerde sürünür hep egosu ile gurur,
İnsanlığın içinde abide gibi durur,
Şu gönlümü yundukça yudum yudum aşk içtim.

Balçığın çukuruna ar ile edep düştü,
Dolandı da bulandı bir de şiştikçe şişti,
Nicesi mahlûkatlar gelip buldu üşüştü,
Kırk bin parça sandıkça yudum yudum aşk içtim.

Diyeceksiniz şimdi nerden gelip de esti,
Olamaz sevenlerin bir başka gönle kastı,
Aşk denilene insan, irin ile kan kustu,
Saf gönlüme kandıkça yudum yudum aşk içtim.

Nerede Mecnun, Ferhat, Leyla, Şirin, Aslılar?
Nerde Mevlana, Yunus, Gönül özü yaslılar?
Bu âlemde bulursun Aklı, fikri paslılar,
Deli gönle yondukça yudum yudum aşk içtim.

Şu manevi ummanın dalgaları devasa,
Ne çok kurallar konmuş ne kadar da çok yasa,
Yahu sevenin derdi yeter sevene kalsa,
Şu aklımı yendikçe yudum yudum aşk içtim.

Ozan Baki söyledi, bunca beyti âleme,
Gönül evinin demi, döker, döner kelama,
Kelama bir bakarım sığmaz olur kaleme,
Düşünüp de ündükce yudum yudum aşk içtim.