Kaçışan Nokta

Korkmuyorum senden
Seni sevmekten…
Sonbaharın yalnızlık kokan
Ayrılık savuran rüzgârlarından…
Gözlerine geçmişe bakan gözlerle bakmaktan
Ve geleceği o gözlerde aramaktan…
Bütün maviliğiyle özlemler duyarak
Bir boşluğa düşer gibi uzanıyorum düşlerine
Ve bir kayboluşla yok oluyorum.
Karanlıkla süzülen içim,
Bir çığlık gibi aramaklı…
Ama sen geçmişte kalan sonlara yeltenerek
Geleceğin gizemli surlarında saklanıyor,
Sadece gün yüzüne çıkacağı saati bekleyen
Bir başlangıç silsilesine ayak uyduruyorsun.
Yitik bir şehrin iç çekişlerini dinlemekten öte
Sürüklenen adımlarla kaçışlara aldanıyorsun.
Ve susuşlarım adına nöbetli bir er gibi
Ay ışığının yalnızlığında arıyor artık seni.
Komutlarla uyanıyor sensizliğin
Ve sensizliğinle geceye uzanıyor özlemlerim.
Kaybedilmemiş bir savaşta
Yenilgiyi uğratıyorsun karanlığa…
Ama kazanamadığını biliyorsun aslında.
Sonra susuyorum hala, susuşlarıma aldanarak.
Patlamaya hazır bir volkana koşuyor dudaklarımda kelimeler
Tek bir kıvılcımı bekleyerek…
Fakat suskunluk ısırıklarla kavgalı kalbime…
Terkedilmiş bir cehennemin ortasında
Sebepsiz gülümsemelerde bulunuyorum artık'ları geride bırakarak…
Kaçışlara yelteniyorum senin gibi…
Ama biliyorum...
Her yolun sonu sana
Her çıkmazın dönüşü yine sana…
Ve her şeyden önce
Ve her şeyden sonra
Arayışlarda bırakılmış
Kaçışan bir gizliliği oynuyorsun hala…
Ve artık sen de biliyorsun;
Her kaçış ya bir virgüle uğrayacak durmadan,
Ya da konulması güç bir noktayla son bulacak
Her şeye rağmen aldırmadan…
30/10/09