Sahil

Ağlamalı mıyım bu çöken karanlığa

Ya da kapatıp gözlerimi susmalı mıyım acaba

Simsiyah bulutlar yerlerini alıyor gökyüzünde

Gözlerim borçlu kalsın davetsizlerdeki yağmura

Yağmur damlası, dalga köpüğü, kum tanesi

Esen rüzgârın içinde yalnızlığın sesi

Islak çürümüş bir tahta parçası

Suya uzanan karanın son inadı bir sahil iskelesi

Eski şarkılar ben şimdi ağlarken zihnimde

Kara denizin kara suyu birikmiş ayak izimde

Karanlık dolduruyor seslerin arasını

Kaç adım, kaç geçmişe atılmış cılız pençe

Yaşım bir kum saatinin orta yeri

Adım ise iskelenin üstünde paslı çivi

Hayat deyince aklıma gelen ıssız bir sahil

Ömrüm iskeleye bağlı batık bir gemi...

Mavrigan