Durak

Uzakta bir ses onun üstünde kanatlar

Bir gizem bir sis uzun köksüz ve kuru ağaçlar

Nasıl bir orman bu? Canlı ama neredeyse ölü

Ne toprak kokusu ne yoklar ne sarı kuru yapraklar

Zamanın bir durağı belli ki uzun bir yolculuğun

Günün orta vakti, saatte akrep ışığa denk yelkovan karanlığa

Yolcunun, uğurlayanın, gidenin, geride kalanın mabedi

Ya yolun sondan bir önceki sonu ya da ilk durak sonsuzluğa.

Mavrigan