Ankaranın Ruhu

Ankara bir akşam sana gözlerimi kapattım

Kurumuş ağaç dalları kara ve yapraksız

Soğuk bir rüzgâr eşliğinde, dallarda gözyaşlarım

Seni soğutan rüzgârlar ve senin soğuk karanlığın vefasız.

Bana hep masal anlatmışlar, ben hep inanmışım

Üşümekteyim caddelerinde bir nokta, ıssız

Orada da yok bana eşlik edecek bir kaderdaşım

Yine sen ve senin ruhun göz kapaklarımın altında, ışıksız.

Mavrigan