Yeter ki Sen Gül

Ey yâr! Gönl-ü firak isen Cihan-ı efkarım.
Sen ırak isen çeşm-i yaşımdır ab-ı hayatım.
Sensizliğe gam, ellerinle Cihan-a baatıl-ım.
Bir tek seni müjdelesin yeni şafağım...

Sen yarınıma yais, gözlerin geceme akis.
Bahşetsin seni bana Rabb!
Meleklerin kulağıma fısıldasın ya Rabb!
Halim harap, halim bitap, sensin varlığıma yais...

Meftun, sensizlik çölünün garip bedevisi,
Arif, nur bahçesi avucunun kelebeği,
Şayet elinden gelecek ise ecel,
Meftun, alem-i saadet'in yeni bekçisi...

Farz ettim seni bahçe-i cennet'ül!
Sen bahçeme gül, ben bülbül-ü gül.
Huzurunda nefesimi vermeye razıyım,
Yeter ki sen iki Cihan'da da gül...